در سال ۱۹۷۷، یک کتاب عکس، جرقه‌ای از یک بیداری بزرگ را به تصویر کشید؛ زنانی که محدودیت‌های فرهنگی دوران کودکی خود را کنار گذاشته و انسانیت کامل خود را در آغوش می‌کشیدند. این مستند به سراغ آن عکس‌ها، آن زنان و آن دوران می‌رود و فرهنگ امروز ما را هدف قرار می‌دهد که به شکلی نگران‌کننده، نیاز به تغییرات مداوم را نشان می‌دهد.

نگاهی به ریشه‌های صحنه موسیقی تاریخی در لورل کنیون لس‌آنجلس، با تمرکز بر آثار گروه‌های موسیقی نمادینی همچون د بیردز، د بیچ بویز، بوفالو اسپرینگ‌فیلد و د ماماز اند د پاپاز.

استیسی کالینز شانزده‌ساله و خجالتی باور نمی‌کند که محبوب‌ترین پسر مدرسه، ورزشکار جذابی به نام بابی تنیسون، به او علاقه‌مند شده است. در ابتدا او از توجه مداوم بابی خوشحال است، اما بابی به تدریج تملک‌گرا و حسود می‌شود و به او دیکته می‌کند که با چه کسی حرف بزند و چه بپوشد. وقتی بابی فکر می‌کند استیسی از خط قرمزها عبور کرده، تهدیدها به خشونت تبدیل می‌شوند. به زودی استیسی با ترس و لرز زندگی می‌کند. بهترین دوست استیسی با دیدن کبودی‌های بدن او، وی را متقاعد می‌کند که رابطه را تمام کند؛ اما استیسی در لحظه‌ای از ضعف، به ملاقات بابی می‌رود. این آخرین باری است که او زنده دیده می‌شود.

یک کارآگاه پلیس لس‌آنجلس در تعقیب فراری‌ای است که با گروگان گرفتن یک معاون کلانتر به سمت بیابان حرکت می‌کند.

زنی که در تلاش است از یک حمله جنسی بهبود یابد، در آپارتمانی مجلل همراه با جسد همان مردی که در رویاهایش کابوس کشته شدن به دست او را می‌دید، حبس می‌شود. او تلاش می‌کند تا در حالی که اشیاء اطرافش جان می‌گیرند، مرز میان واقعیت و خیال را حفظ کند.

یک مرد معمولی که مشکل کوچکی با قمار دارد به پیست مسابقه اسب‌دوانی می‌رود و به شکلی جادویی، به نظر می‌رسد که او تحت هیچ شرایطی و با هر شرط‌بندی نمی‌تواند ببازد؛ و او یک روز باورنکردنی را سپری می‌کند.

اولین اجرای جیمی هندریکس در آمریکا در جشنواره پاپ مونتری در سال ۱۹۶۷ به طور کلی یکی از رادیکال‌ترین و افسانه‌ای‌ترین اجراهای زنده تاریخ به شمار می‌رود. هندریکس و گروه دو نفره‌اش «اکسپیرینس» که در آن زمان برای مخاطبان آمریکایی تقریباً ناشناخته بودند (هرچند در بریتانیا به شهرت رسیده بودند)، روی صحنه غوغا به پا می‌کنند. آن‌ها آهنگ‌های کلاسیک بلوز مانند «راکم کن عزیزم» و «کشتارگاه» اثر هاولین ولف را می‌نوازند، ترانه «مثل یک سنگ غلتان» باب دیلن را بازخوانی و الکتریکی می‌کنند، آهنگ‌هایی از اولین آلبوم منتشرنشده‌اش را اجرا می‌کنند و در نهایت با قربانی کردن و سوزاندن تاریخی گیتارش در جریان اجرای دیوانه‌وار آهنگ «چیز وحشی» که حتی نویسنده‌اش چیپ تیلور هم تصورش را نمی‌کرد، به کار خود پایان می‌دهند. هندریکس از بازخورد صدا و اعوجاج برای ارتقای آهنگ‌ها با شدتی از نجوا تا فریاد استفاده می‌کند و قلمرویی را می‌گشاید که پیش از این هرگز با چنین قدرت و روح سرکشی کشف نشده بود.

در این نقیضه از فیلم‌های کارآگاهی هامفری بوگارت در دهه ۱۹۴۰، مردی آن‌قدر شیفته بوگارت است که چهره خود را تغییر می‌دهد تا دقیقاً شبیه او شود و سپس یک آژانس کارآگاهی به نام سام مارلو تاسیس می‌کند.

یک وارث ثروتمند پس از مرگ پدرش در یک حادثه مشکوک، امپراتوری داروسازی او را به ارث می‌برد. او به زودی خود را در محاصره اعضای بی‌رحم هیئت مدیره و خویشاوندان طماعی می‌بیند که ظاهراً برای رسیدن به سود، از هیچ کاری دریغ نمی‌کنند.

مرگ نابهنگام ستاره سینمای صامت، رودولف والنتینو، باعث می‌شود تا زنان متعددی از گذشته او، مسیر پرفرازونشیب و پردردسر او را برای رسیدن به فوق‌ستاره شدن مرور کنند.

یک کلانتر سادیست در شهری کوچک عادت دارد رانندگان متخلفی را که سرعت غیرمجاز دارند، عمداً در جاده‌های کوهستانی منتهی به شهر به کام مرگ بکشاند. برادر یکی از قربانیان با خودروی تقویت‌شده خود وارد شهر می‌شود تا درباره مرگ برادرش تحقیق کند.

پس از یک تیراندازی که منجر به کشته شدن پنج مامور اف‌بی‌آی در کانزاس سیتی می‌شود، اداره آگاهی جان دیلینجر را به عنوان یکی از اهداف اصلی برای تعقیب و گریز انتخاب می‌کند. در حالی که آن‌ها منتظرند تا او قوانین فدرال را نقض کند، به حساب چند گانگستر دیگر می‌رسند؛ این در حالی است که سرقت‌های بانک دیلینجر از او یک قهرمان مردمی ساخته است. او پس از فرار از زندان متوجه می‌شود که «پری بوی فلوید» و «بیبی فیس نلسون» به باند او پیوسته‌اند و خیلی زود به دشمن شماره یک مردم تبدیل می‌شود. حالا ماموران دولتی واقعاً به دنبال او هستند.

پس از پایان مراحل تولید یک فیلم در پرو، یک سوارکار آمریکایی تصمیم می‌گیرد همان‌جا بماند و شاهد این باشد که چگونه فیلم‌سازی بر زندگی مردم محلی تأثیر می‌گذارد.

این فیلم کنسرت با نمایش اجراهایی از هنرمندان محبوب دهه ۱۹۶۰، موسیقی جشنواره سال ۱۹۶۷ کالیفرنیا را به تصویر می‌کشد. اگرچه همه موسیقی‌دانانی که در جشنواره پاپ مونتری اجرا کردند در فیلم حضور ندارند، اما برخی از اجراهای برجسته شامل د ماماز اند د پاپاز، سایمون و گارفانکل، جفرسون ایرپلین، د هو، اوتیس ردینگ و جیمی هندریکس اکسپرینس است. کارهای عجیب هندریکس پس از اجرا (آتش زدن گیتار، شکستن آن و پرتاب کردن تکه‌ای از آن به سمت تماشاگران) ثبت شده است.